بررسی آلبوم Virgin از لُرد: لُرد واقعی که مدتها منتظرش بودیم.
وقتی لُرد (Lorde) سال گذشته در ریمیکس یکی از ترکهای چارلی اکسسیاکس (Charli XCX) حضور پیدا کرد، شنوندهها را با یک اعتراف خام و صادقانه شوکه کرد: «چند سالیه که درگیر جنگ با بدنم هستم.» این جمله خیلی سنگین بود، بهخصوص بعد از آلبوم Solar Power که هیچ پیشزمینهای درباره این موضوع به ما نمیداد. اما آن لحظه چیزی را در او آزاد کرد و حالا با آلبوم جدیدش Virgin (باکره) ما در حال دیدن صمیمیترین و شخصیترین نسخه از لُرد هستیم.
او از قرصهای ضدبارداری خداحافظی کرده و با احساسات وحشی خود ارتباط برقرار کرده است. واضح است که او در حال بازپسگیری بدن و احساس خود است. قطعاتی مثل Broken Glass (شیشهی شکسته) واقعاً تاثیرگذار هستند، جایی که او به عمیقترین مشکلات خود در مورد اختلالات خوردن میپردازد. صدای او را میتوان به وضوح در مبارزهاش شنید: دندانهای پوسیده، از دست دادن میل جنسی؛ اما هنوز هم در کلماتش قدرت وجود دارد.
سپس، در قطعهی Man Of The Year (مرد سال)، لُرد قوانین را تغییر میدهد، به جنبهای مردانهتر از خودش دست میزند و بدون ترس از نشان دادن این شخصیت دیگر خود که چیزی فراتر از یک ستاره پاپ است، به میدان میآید. موزیک این قطعه با سنجهای کلاسیک و صداهای سینتیسایزری خشن، حس ناخالصی را به مخاطب القا میکند؛ مثل این که او در حال شکستن دیوارهای اطراف خودش است و چیزی واقعی را نشان میدهد. همان انرژی خالص در قطعهی If She Could Only See Me Now (اگر او میتوانست حالا مرا ببیند) هم میآید؛ جایی که او در اوج اعتماد به نفس است، تقریباً مغرور و خودخواه: «در آبهایی شنا میکنم که خیلی از دخترای خراب رو غرق میکنه.» این ترانه جسورانه است، بیپروایی دارد و لُرد جدیدی را به ما نشان میدهد که تا به حال ندیدهایم.
همچنین در ترک Favorite Daughter (دختر مورد علاقه) نگاهی به رابطه او با مادرش میاندازیم. این ترک با موزیک پر انرژی ولی متنی سنگین، ترکیبی متضاد ایجاد میکند. لُرد درباره تلاشهایش برای تبدیل شدن به فرزند محبوب خانواده میگوید و در این راه خودش را تا مرز حملات عصبی تحت فشار قرار میدهد. اما پیمودن این راه برای رسیدن به مفهوم عمیقتری که لُرد قصد گفتن آن را دارد لازم است. به نوعی، این آهنگ معنای جدیدی برای باکرگی ارائه میدهد. باکره نه در معنای سنتی، بلکه به عنوان فردی که در حال یادگیری استقلال، قدرت و بیپروایی است.

از نظر صدا و موسیقی، لُرد در آلبوم Virgin واقعا ریسکهای جسورانهای میکند، اما هیچ وقت از خود واقعیاش دور نمیشود. قطعه Shapeshifter (تغییر شکلدهنده) با جَو سرد و مرموزش، انرژی خام و ترسناکی دارد که کاملاً منحصر بهفرد به نظر میرسد. سپس نوبت به قطعه Clearblue (کلیر بلو) میرسد که یک ترک آکاپلا (وکال بدون همراهی با سازها) است و به نوعی نسخه لُرد از آهنگ Hide And Seek (قایم موشک) از ایموجن هیپ (Imogen Heap) به نظر میرسد. این موزیک احساسات شدید لُرد حین انجام تست بارداری را نشان میدهد و صدای فریادها و نالهای که در پسزمینهی موزیک میشنویم، این قطعه را به یکی از احساسیترین و تاثیرگذارترین لحظات آلبوم تبدیل کرده است.
اما در موسیقی این آلبوم همه چیز هم به همین خوبی پیش نمیرود. قطعهی What Was That همان انرژی و تنشی که در آلبوم Melodrama بود را به همراه دارد، اما موفق نشده به همان میزان از تاثیرگذاری دست پیدا کند. قطعه Current Affairs پر از ایدههای موسیقایی است؛ ایدههایی که برای گنجانده شدن در یک قطعه موسیقی، زیادی به نظر میرسند.
اما در نهایت، آلبوم Virgin ترکیب فوقالعادهای از بهترین ویژگیهای لُرد است و حتی فراتر از آن. لُرد با صداقت و نمایش آسیبپذیریاش، در این آلبوم ترکیبی از حالت احساسی آلبوم Melodrama، مینیمالیسم آلبوم اولش یعنی Pure Heroine، و آزادی دلنشین آلبوم قبلیاش یعنی Solar Power را به نمایش میگذارد. شاید اسم این آلبوم باکره باشد، اما لُرد قطعاً از این که خود را عریان نشان دهد ترسی ندارد.